sabi mo eh..

ang sabi mo sa akin kanina, hindi ako marunong makinig pag pinagsasabihan.. spoiled bratt.. kelangan masunod lahat ng gutso.. sabi mo din, hindi ako tumatanggap ng opinyon ng iba.. oo na.. tama ka naman talaga matigas talaga ang ulo ko. mas nakikinig ako sa sarili ko kahit na alam ko na minsan eh sablay ang mga desisyon ko.. pasensya ka na, mahirap kasi baguhin ang nakasanayan.. naalala mo pa yung teorya ko tungkol sa natural order? alam mo, hanggang ngayon eh naniniwala pa din ako dun..

pasensya ka na kung minsan eh pinipilit kitang gawin ang mga bagay na ayaw mo.. pasensya ka na kung madalas akong parang bata kung umasta.. alam ko naman na hindi na ako bata.. hindi na ako mahilig sa lollipop na nauubos eh.. haha..

mahal na mahal kita.. sa loob ng pitong bwan na nagkasama tayo, naging masaya ako.. sa bawat araw, gabi, at kahit na madaling araw.. sa tuwing magkasama tayo, ayoko nang matapos ang oras.. kaso hindi pwede.. sabi mo nga, hindi lang tayong dalawa ang tao sa mundo.. alam mong malaking parte ka ng mundo ko.. kahit na kung minsan ay naiisip mo na hindi kita naaappreciate.. alam mo na hindi totoo yun.. gusto ko lang na magkasama tayo.. yun lang masaya na ko..

alam mo din naman ang pinagdadaanan ko sa ngayon.. mahirap lampasan ang problema ng mag-isa.. mahirap mag-isa.. oo, matapang ako.. risk-taker.. palaban.. yun ang sabi mo diba.. pinipilit ko maging matapang.. pero hindi maging manhid..

sana din lang, hindi ka na lang basta-basta nagiging bulag, pipi at bingi pag nag aaway tayo.. masakit kasi na walang pakialam sayo ang taong mahal mo.. sabi mo yun diba?

alam ko naman na hindi perpekto ang relasyon natin.. wala naman talagang ganun eh.. pero may mga bagay talaga na hindi natin kaya icontrol.. alam mo, minsan kahit anung pilit ko kontrolin ang nararamdaman ko, hindi ko pa din talaga kaya..

masakit sa akin yung nagyari kanina.. muntik na nga tumulo ang luha ko nung nasa fx ako pauwi ng bahay eh.. masakit isipin na ganon mo na lang ako kabilis papakawalan.. pero sana naman, hindi na tayo umabot sa ganon.. tama na yung isang beses..

kung sakaling mapagod ka na sa akin, hindi na kita pipigilan. ayokong paghigpitan ka.. mahal na mahal kita.. alam mo yan.. ayoko lang maging unfair sayo at sa sarili ko.. hindi ko ipipilit ang sarili ko sayo kahit na masaktan ako..

masaya ako na kasama ka.. at mas magiging masaya pa ako kung makakasama kita ng mas matagal na panahon..

kanina ko pa gutso umiyak pero hindi ko magawa.. kaya eto, dinaan ko na lang sa blog.. sana makabawas man lang to sa nararamdaan ko..

hindi nga ako marunong makinig, pero marunong akong magmahal.. sana nararamdaman mo yon..

kahapon, habang nasa bus ako, bigla akong napadpad sa mga messages mo sa inbox ko.. ito yung message mo sa akin nung nakaraang pasko..

hon, i love u, wag m0ng gawing manhid ung sarle m. D kta iwan at papabyaan, ok I love you. Mrami k dng bngo s pgiicp q. Tnulungan m q intndhn ung sarle q. Ndi kta hahayaang mwla sakn. Ok. Lge ktang yayakapn, tpos iki2ss, tpos kukulitin. Ok, papasayahin kta s abot ng mkakaya q. D q mpapangak0ng d kta msasaktan, pro d aq gagawa ng mkakasakt sau ng s0bra. Bta p tau, mdmi p taung mrarating at mraranasan, at gxto qng gwn un kxma k. Cmula ng mahalin kta, kxma k n s buhay q. I love you. :-)

yan yung eksaktong message mo sakin nun..

ngayon, handa na akong ibuhos ang mga luhang matagal nang naghihntay na makalaya mula sa aking mga mata.. sapat na siguro ang laptop na to sa harap ko para pagaanin ang mabigat kong pakiramdam..

eto nga pala yung isang kanta para sayo.. naalala mo pa nung lagi kong pinapatugtog yan nung mga unang araw natin? pakinggan mo..

the newbie

college graduation marks the end of one's academic endeavours, on one hand.. and on the other, the passage to the real world -- where, as a text message goes on, the test comes prior to the lesson..

i have graduated just weeks ago.. and now, here i am.. venturing the wide sea of the real world.. looking for a possible niche where i can place myself, a place where i can mount my own dreams.. things have changed, indeed..

for the mean time, i grabbed the opportunity to perform a profession that many would tend to label as "easy".. and here i am.. waking up a few hours before the sun rises so that i won't get stuck in the mrt when the freaking rush hour starts and get to work at 7..

at work, i have to do away with my estduyante habits.. no more late's.. not even one.. haha.. it's kinda hard.. nevertheless, i can do it.. i believe.. it is my first job, and as a newbie to business realities, i still keep my idealistic mindset that at a point in time, i could draw my own success.. i will.. i believe..

at 20, i know i still have a lot to experience and to accomplish.. little do i know what's there for me tomorrow, nonetheless, i believe there will be a lot.. and a lot more.. haha..

so there.. it's me in another phase of my colorful life.. in another realm of fairy tales.. but still within the portals of my own being..

somewhere out there...

undo

just got a nice thought here..

kanina, habang gumagawa kami ng powerpoint presentation ng research namin, bigla ko na lang nasabi sa mga groupmates ko,

walang control Z sa buhay, sa computer lang yun..

out of nowhere.. haha

joke as it may seem..

pero minsan, sa mga simpleng salitang binibitiwan natin, dun lumalabas ang mag bagay na sadyang hindi natin kayang sabihin

play of words.. outlet of hidden emotions

a special gift for your birthday

I really wish we could be perfect. I really wish that someday, somewhere, you find completeness with me – in spite of and despite of the world that goes around us. Amidst the chill of the morning that completely wipes away the fragile beams of the rising sun, I want to wake up with your arms wrapped around me and your soft lips against mine. Whereby no means of doing so is absolutely possible, I want to take you as my own – my man, my friend and my companion through all these endeavors I face.

You are my dream coming into life, my knight in this battlefield, my king to be served and pampered, my angel to guide me through the darkness of my fate. Notwithstanding the pains it may cause me, I will still hold on until we reach the end of forever. Perhaps, we have already started building our future, we have already established a life that has to be nourished with profound love.

Together we will cross the boarders of eternity. Until forever and ever has vanished, my love for you will be perpetual.

We may never deny that it has been a roller coaster ride for the two of us. Nonetheless, it was the best roller coaster ride that I ever had in the entirety of my existence. Of course, I’ve got the best person to ride with. And even if we are drifting into a thousand and one loops of the track, I am still hoping that we hold on – as tight as we can. Everything is meant to end, my dear – and so do the loops that we are experiencing. Until then, I wish you are still the one I am riding with.

I will forever and ever go back to this ride, to the loops and to the earthly heavens. I will do whatever it takes just to be with that single thing that puts me in a blissful realm. Should the two of us be permitted to live a second life in this world, I will still search for you. You know I will. I will still opt to ride with you in that same old roller coaster – experience occasional fight, and live with each other’s unconditional love.

Just hold my hand tight, and I promise that we won’t fall. Just hold on tight, for I may not be strong enough to catch you. Sure enough, you are aware of my weaknesses – and so am I on yours.

once again..

para kay B-)

medyo matagal na din ang pinagsamahan natin.. madami na din tayong lugar na napuntahan ng magkasama.. maraming beses mo na din akong pinagalitan at sinungitan.. halos bawat gabi din tayong magkatabi sa pagtulog at magkayakap hanggang umaga.. haha.. napaiyak mo na nga ako isang beses eh.. ang galing mo talaga..

pero alam mo, sa lahat ng yon, pinakagusto ko yung inaalagaan at inaasikaso mo ko.. yung pinatatawa, pinapangiti pag badtrip.. at ang smiley na naging simbolo nating dalawa :-) B-)

sabi ko sa iyo dati, ayokong magmahal kasi masaya naman ko sa buhay ko at.. hindi totoo yun, gusto kong magmahal pero natatakot akong masaktan, natatakot akong mapagastos ng malaki dahil sa tuwing masama ang loob ko eh kung anu-anong binibili ko.. ayokong masaktan kasi wala namang magcocomfort sakin.. mahirap kaya umiyak ng mag-isa.. hindi naman kasi lahat ng tao eh maiintindihan ang sitwasyon ko..

pero sa kabila ng lahat ng takot at alinlangan, pinili ko pa din na mahalin ka.. eh ano pa nga ba ang magagawa ko eh nandun na tayo.. wala nang atrasan.. sabi mo nga, nahulog na ako sa bitag mo.. haha..

at eto na nga, sumugal na ako sa kinatatakutan kong pag-ibig.. totoong walang kasiguraduhan ang ating buhay sa mundo.. hindi natin alam kung anong magyayari bukas.. sa isang bukas.. at sa mga darating pa na bukas.. at sana, sa mga yon, kasama pa rin kita..

natutunan kitang mahalin sa paglipas ng mga araw.. natutunang pahalagahan, at gawing parte ng akig buhay, ng aking mga pangarap.. at ng aking bukas.. naging bahagi ka na nga ng buo kong sistema – sa pagkain, pagtulog, pagpasok sa eskwela.. kahit saan, kahit ano..

malayo na nga ang narating natin, pero sadyang malayo pa ang bawat landas na ating tatahakin.. at kung sa dulo non ay ikaw pa rin ang aking kasama, magiging lubos akong masaya.. kung matupad ang pangako natin sa isa’t-isa na magkasama nating bubuuin bawat piraso ng ating mga pangarap, tunay sa akong magiging maligaya..

pero sabi ko nga, sa ating kwento, hindi lang naman ako at ikaw ang tauhan.. kundi ikaw, ako at sila.. may tiwala ako sa ‘yo, pero sa mga tao sa paligid natin, wala.. maraming pwedeng sumira ng ating nasimulang istorya.. at kung mangyari man yon, patuloy akong aasa na kaya mo pa rin akong ipaglaban.. sumugal na tayo sa isa’t-isa, kaya sana, panghawakan natin ang ating mga pangako..

pasensya ka na sa mga kakulitan ko, mga kalokohan, sa pagigigng sensitive, clumsy, carefree, tamad at antukin ko.. alam mo, naiinis ako sa ‘yo minsan kasi ang sungit sungit mo.. pero kahit ganon, iniintindi pa rin kita..

siguro nga hindi na tayo katulad nung dati.. hindi ka na kasing sweet noong mga unang araw pa lang natin.. tanga ako kung sasabihin ko na hindi ko na hinahanap yung ganon.. oo, namimiss ko na yung nakaraan, yung dating ikaw.. yung dating tayo.. namimiss ko yung mga paglalambing na ginagawa mo sa akin dati..

pero kahit ano man ang magbago sa ating dalawa, patuloy pa din kitang mamahalin, patuloy kitang yayakapin sa pagtulog, lalagyan ng toner at moisturizer sa gabi, ipagluluto, at aasikasuhin.. patuloiy kitang mamahalin.. kagaya ng dati..

ngayon, parte ka na ng blog ko.. parte ka na ng buhay ko.. hindi man tayo tanggap ng iba, asahan mo na sa bawat oras ay ipaglalaban kita.. sa bawat minuto ay iintindihin.. at sa bawat segundo ay mamahalin kita sa abot ng aking makakaya.. hinding hindi kita iiwan.. mahal kita.. alam mo yan..

has forever started?

is it always true that the best is yet to come?
what if the best had just come? what if you were just too busy minding other things that you didn't notice it was actually there, waiting to be seen and waiting to be embraced?
it vanished swiftly for you failed to take care of it..
then all of a sudden, you will find yourself spending your whole lifetime waiting for that best that you once ignored and let go...
hopeful as you are, you will still hold on to that belief that your fate is about to give you something more in time..

then a question suddenly popped out of the cold night: when will you know that what you have is already the best?
simple answer: just believe in it.. just keep on your mind that what you've got for the moment is already the best..
it may not be the best forever..
but best for the moment..
best, nonetheless..

hold it tight while it lasts, embrace it and take care of it...
nothing lasts forever, dear..
the best is nothing but transitory..
it is meant to end..
to give way to another one..
for tomorrow may not see us still in each other's arms..
but at least we had and gave our best for that one selfish moment..
so there, you are my best..
i am yours...
we may not be each other's best forever..
but best for the moment...
best, nonetheless..

i might want to be with you until that forever has ended..
but it still depends on the road that lies ahead of us..
for it's not only you and me..
but you, me and them..